Szkoły Sióstr Prezentek w Rzeszowie
Szkoły Sióstr Prezentek w Rzeszowie
Szkoły Sióstr Prezentek w Rzeszowie
Szkoły Sióstr Prezentek w Rzeszowie
Szkoły Sióstr Prezentek w Rzeszowie

Kalendarium

Poprzedni miesiąc Listopad 2017 Następny miesiąc
P W Ś C Pt S N
week 44 1 2 3 4 5
week 45 6 7 8 9 10 11 12
week 46 13 14 15 16 17 18 19
week 47 20 21 22 23 24 25 26
week 48 27 28 29 30

  wym3


IMGP9310

 

     22 października 2017 r.

 

Niedzielne popołudnie w liturgiczne wspomnienie Patrona Szkoły Jana Pawła II zgromadziło w szkolnej kaplicy wyjątkowych uczestników. Na świętowanie Jubileuszu XX - lecia istnienia szkoły przybyli Rodzice aktualnych uczniów oraz Absolwentów i sami Absolwenci ze swoimi rodzinami. Mszę Świętą w kaplicy szkoły koncelebrowali: ks. Wacław Sopel - były katecheta, ks. Andrzej Motyka – aktualny katecheta oraz ks. Paweł Pietraszek – absolwent szkoły, aktualnie wikariusz w parafii Godowa.

Druga część spotkania przeniosła uczestników do wypełnionej po brzegi sali gimnastycznej. Przywitani przez Siostrę Wicedyrektor Krystynę Dębowską goście obejrzeli spektakl „Z jakim przestajesz takim zostajesz, czyli św. Jan Paweł II i młodzi” (ten, który oglądali także uczniowie podczas obchodów szkolnej uroczystości jubileuszowej – z drobnymi zmianami. Np. w rolę ks. Wojtyły wcielił się jeden z uczniów z Koła Teatralnego, a partie solowe wykonali: p. prof. Katarzyna Dziedzic i p. prof. Robert Sołtys). Dalsza część przybliżyła uczestnikom (dzięki prezentacji) historię 20 lat szkoły w obrazach, a następnie Siostra Dyrektor w krótkim wystąpieniu wyraziła radość z takiego spotkania, podzieliła się swoimi refleksjami o szkole, zachęciła do zwiedzania budynku („starej” i „nowych” części), a na koniec zaprezentowała publikację o szkole, podziękowała tym, którzy włączyli się w jej powstanie, a tym z pośród autorów, którzy pojawili się na uroczystości, osobiście wręczyła egzemplarze książki „Szkoła to poszerzony dom rodzinny”.

Ostatnia cześć – najmniej oficjalna, ale pewnie dla większości najbardziej sentymentalna, przeniosła się na korytarze szkoły, gdzie można było przy małym słodkim i słonym „co nieco” powspominać, poopowiadać, podzielić się i nacieszyć obecnością z czasem dawno niewidzianymi znajomymi z czasów szkolnych.

                                                                                                              J.P.